و ارسال عكسي از اين رساله ، بي نهايت سپاسگزارم . علاوة بر اين ، مطالبى هم كه در سرگذشت مؤلف ذكر شد ، تلخيصى از نوشته هاى ايشان در كتاب حاج ميرزا محسن آقا مجتهد اردبيلى ( ص 166155 ) است ، كه همراه دو كتاب ديگر ضمن انتشارات كنگرهء مقدس اردبيلى ( مجلد دوازدهم ) چاپ شده است . رسالهء غناي حاج ميرزا يوسف در كتاب حاج ميرزا محسن آقا مجتهد اردبيلى ( ص 164 ) به عنوان « رساله در فنوغراف حافظ الصوت » معرفى شده است . و اين سخن از آنجا ناشى شده كه در مقدمه رساله چند صفحه دربارهء فنوغراف و حفظ الصوت و تلفن و . . . بحث شده است در حالي كه موضوع رساله غناست و بحث از فنوغراف و . . . هم به مناسبت شنيدن غنا از اين دستگاههاست . در هيچ يك از كتب تذكره و سرگذشت و فهارس نسخ خطى و كتابشناسى و نيز ذريعة از اين رساله و ساير تأليفات مؤلف نامى به ميان نيامده ا ست . حال آنكه أكثر تأليفات اين عالم بزرگ كه بيش از هفتاد كتاب و رساله است ، در كتابخانهء فاضل محترم آقاى يوسف محسن اردبيلى در زنجان موجود است . تصحيح اين رساله نيز بر أساس تنها نسخهء خطى به خط مؤلف صورت پذيرفت كه به دليل تك نسخه بودن بسيار مشكل بود . مؤلف در اين رساله أقوال علماى گذشته را أغلب از كتاب جواهر و مفتاح الكرامة نقل كرده و عبارات شيخ انصارى را مورد تأييد و بررسى قرار داده است . علاوة بر اينها مؤلف دسترسى به رسالهء الروضة الغنّاء في عدم جواز استماع الغناء تأليف سيد محمد باقر رضوى قمى كشميرى ( متوفاى 1346 ق ) داشته و مطالب آن كتاب را مورد نقض و ابرام قرار داده كه به استوارى و اتقان